Një falenderim të madh të gjithë ekspertëve të nivelit të lartë, të cilët, punuan […] në një klimë presioni, akuzash dhe fyerjesh të padenja, me një politikë që vendosmërisht bëri çmos për ta zvarritur e dështuar këtë reformë.... Si Kryeministër, unë ju kërkoj ndjesë për sulmet e vazhdueshme të barbarisë politike ndaj tyre.
[Ekspertët e huaj] u etiketuan që në fillim, djallëzisht, si ekspertët e Partisë Socialiste, ndërkohë që as edhe një prej tyre, as e ka kapërcyer ndonjëherë pragun e shtëpisë sonë politike, as ka kryer, në qoftë edhe një rast të vetëm, shërbimin më të vogël për llogari të Partisë Socialiste.
Fati e solli që Shqipërisë së kësaj periudhe ndryshimesh intensive dhe ngjarjesh kaq të posaçme t’i gjenden pranë disa Xhanë, që nga Gianni De Biasi, tek Gianni Buquicchio. I pari, një lider betejash emocionuese të kombëtares sonë në fushat e blerta të sportit më popullor në botë; i dyti një udhërrëfyes i urtë për të gjithë ne, në ujërat e trazuara të procesit të reformës më themelore për Shqipërinë e Gjeneratës Tjetër.
Ne, deputetëve shqiptarë, na kanë munguar vetëm gondolat në sallën e Kuvendit, për t’u ndjerë gjatë çdo sesioni si një grup turistik në zemër të ujërave të Venecias.
Reforma kushtetuese... u votua nga 100 të deputetëve të Kuvendit falë 3 faktorëve themelorë:
- Së pari, presioni i vullnetit popullor, që u mishërua natyrshëm qysh në krye të procesit, në bashkëpunimin e shumicës qeverisëse me aleatët strategjikë të Shqipërisë.
- Së dyti, presioni i pazakonshëm i aleatëve strategjikë mbi bllokun kundër reformës, që arriti një kulmim vendimtar në fund të procesit.
- Së treti, presioni që krijoi brenda atij blloku, kurajo e disa deputetëve që garantuan shumicën kushtetuese për votimin e reformës.
