Gjatë një konference për shtyp me Komisioneren e BE-së Marta Kos, këtë të martë në Bruksel, Kryeministri Edi Rama shfaqi disa ide rreth kuadrit ligjor të BE-së, të cilat duhet të ngrenë alarmin si në kryeqytetet e BE-së, ashtu edhe në Shqipëri.
Duke iu referuar projektit të zhvillimit “strategjik” në Zvërnec, i cili shërbeu si shkëndija për protestat masive në mbarë vendin, që vazhdojnë prej më shumë se dyzet ditësh, Kryeministri pohoi:
Do ta kuptoni se nuk ka asgjë për t’u shqetësuar. Projekti është ende në proces. Projekti nuk është shfaqur askund, sepse nuk është përfunduar ende. Vlerësimi i ndikimit në mjedis është në proces e sipër. Gjithçka është bërë bazuar në rregulla që nga dita e parë. Emrat nuk kanë rëndësi. Përmendja e emrave nuk është diçka që na ndihmon të arrijmë te e vërteta.
Dhe kur them “sipas rregullave”, për ne ka vetëm një libër që ka rëndësi: libri i anëtarësimit në Bashkimin Evropian dhe libri i standardeve evropiane. Prandaj, vetë ideja se Shqipëria dhe qeveria shqiptare do të vazhdonin me diçka që nuk është në përputhje të plotë me librin e shenjtë të besimtarëve dhe ateistëve në Shqipëri, që janë standardet dhe parimet e Bashkimit Evropian, është absurde.
Prandaj nuk ka asgjë për t’u shqetësuar. Zero. Ne do të realizojmë një projekt që do të jetë objekt krenarie për Shqipërinë dhe për Evropën, dhe ky është ambicia ime. Shqipëria duhet ta bëjë të mundur këtë për veten dhe për Evropën.
Dhe, natyrisht, gjatë këtij procesi, do të jemi, ashtu siç kemi qenë deri tani, shumë, shumë rigorozë, duke kërkuar vetëm standardet më të larta, vetëm diçka që do t’i bëjë të gjithë krenarë që e kanë këtë gjë në mes të Evropës. Përndryshe, nuk do të ndodhë.
Kjo deklaratë përmban disa të pavërteta.
Së pari, projekti sigurisht që është “shfaqur” në dëmet e mëdha mjedisore që tashmë janë shkaktuar në Zvërnec, të dokumentuara nga më shumë se shtatëdhjetë organizata mjedisore, të cilat kanë ngritur shqetësime edhe brenda Parlamentit Evropian.
Projekti është gjithashtu pjesë e botimit propagandistik Dosjet Shqiptare (The Albanian Files), i cili është kthyer në një dokument kyç për të dëshmuar lidhjet e thella midis oligarkëve të pasurive të paluajtshme, trafikut të drogës, arkitektëve ndërkombëtarë dhe kryeministrit.
Sa i përket “përmendjes së emrave”, emrat janë përmendur nga vetë qeveria—vënia në dukje e përfshirjes së Xhared Kushnerit në zhvillimin e Zvërnecit apo e përfshirjes së arkitektit Marco Casamonti dhe oligarkut Shefqet Kastrati në studimin e fizibilitetit të projektit.
Përmendja e emrave, në fakt, është thelbësore për të zbuluar të vërtetën, sepse na lejon të gjurmojmë përgjegjësitë institucionale dhe personale. Përmendja e emrave është, me të vërtetë, e domosdoshme për drejtësinë.
Së dyti dhe më shqetësuese, është referenca që Rama i bën një “libri të shenjtë” të “standardeve dhe parimeve të Bashkimit Evropian”.
Si fillim, një “libër i shenjtë” i tillë nuk ekziston.
Ekziston një procedurë e kodifikuar e anëtarësimit në BE, e udhëhequr nga Komisioni Evropian, dhe ekziston acquis communautaire, kuadri ligjor i Bashkimit Evropian me të cilin Shqipëria pritet të harmonizojë legjislacionin e saj gjatë procesit të anëtarësimit.
Si procesi i anëtarësimit, ashtu edhe acquis communautaire nuk janë kurrsesi “të shenjtë” në kuptimin e diçkaje të pandryshueshme, të paprekshme ose të imunizuar ndaj kritikës. Përkundrazi, historia e zgjerimit të Bashkimit Evropian tregon pikërisht të kundërtën.
Megjithatë, duke e shpallur kuadrin evropian të shtetit të së drejtës si “të shenjtë”, Rama bën dy gjëra:
- Zhvesh nga pushteti popullin shqiptar dhe Kuvendin e Shqipërisë. Kjo është një strategji që Rama e ka përdorur për më shumë se një dekadë, veçanërisht gjatë zbatimit të legjislacionit të Reformës në Drejtësi. Përmes pretendimeve se “BE-ja kërkon x, y ose z”, ai ka anashkaluar vazhdimisht debatimin e mirëfilltë parlamentar mbi dispozita kyçe ligjore, gjë që ka dobësuar ndjeshëm shtetin e së drejtës dhe mbikëqyrjen parlamentare në Shqipëri.
- Lejon krijimin e boshllëqeve ligjore me argumentin se “BE-ja nuk na kërkon ta bëjmë këtë”. Nëse “libri i shenjtë” të thotë se diçka nuk është e ndaluar, atëherë mund ta bësh. Kjo u bë së fundmi e qartë nga Ministri i Mjedisit i cili u la të kuptohej deputetëve evropianë se punimet në Zvërnec do të vazhdonin derisa Shqipëria të ishte e detyruar të zbatonte standardet e BE-së. Ministrat shqiptarë duhet jo vetëm të respektojnë standardet e Bashkimit Evropian, por duhet të dëgjojnë edhe qytetarët që përfaqësojnë, dhe këtë duhet ta bëjnë më shpesh sesa një herë në katër vjet.
Së fundi, duke e quajtur një grup tekstesh juridike laike “libri i shenjtë i besimtarëve dhe ateistëve në Shqipëri”, kryeministri fyen si besimtarët e çdo feje, të cilët tashmë kanë librat e tyre të shenjtë, ashtu edhe ateistët, të cilët e mohojnë vetë ekzistencën e çfarëdo libri të shenjtë.
Nëse kjo deklaratë dëshmon diçka, ajo është vazhdimësia e habitshme ideologjike mes diktaturës komuniste dhe klasës politike që qeveris sot Shqipërinë.
